Είστε εδώ:   Αρχική

Διακοπές στη Λέσβο - Τουριστικός Οδηγός: Λέσβος, Μυτιλήνη, Μόλυβος

 

Λέσβος (Μυτιλήνη): Το νησί της αρμονίας και της ομορφιάς

Ανάμεσα σε Δύση και Ανατολή η Λέσβος, το λαμπρότερο από τα "διαμάντια" του Αιγαίου Πελάγους, που δικαίως έχει χαρακτηρισθεί ως το "νησί της Αρμονίας και της Ομορφιάς", είναι η Λέσβος, που πολλοί την γνωρίζουν με το όνομα Μυτιλήνη, λόγω της ομώνυμης πρωτεύουσάς του. Το ιδιαίτερο, το πρωτόγνωρο, το ενδιαφέρον αποκαλύπτεται όταν ζήσει κάποιος στη Λέσβο και "χαθεί" μέσα στο παρόν της...

Όποιος ξεκινάει να περιγράψει με δύο λόγια τη Λέσβο συνήθως δυσκολεύεται. Κι αυτό γιατί το νησί δεν έχει μόνο έναν παρονομαστή ελκυστικότητας όπως πολλά άλλα τουριστικά νησιά. Είναι ένα ψηφιδωτό αξιοθέατων, με πολλές και μοναδικές φυσικές ομορφιές, σπάνια γεωλογικά μνημεία, τρομακτικές εναλλαγές στα τοπία του, καταπληκτικούς αρχαιολογικούς θησαυρούς, οικισμούς εξαίρετου αρχιτεκτονικού κάλλους, υγροβιότοπους, πεζοπορικές διαδρομές, μουσεία σημαντικότατης αξίας, ξεχωριστή τοπική κουζίνα, ζωντανά παγανιστικά δρώμενα, προσκυνήματα γνωστά σε όλη τη χώρα και φυσικά διαθέτει κάθε είδους καταλύματα, ξενοδοχεία (όχι ιδιαίτερα μεγάλου μεγέθους) και ενοικιαζόμενα δωμάτια, για μια άνετη και ευχάριστη διαμονή.

Όλα αυτά κι άλλα πολλά, κάνουν όσους έρχονται στο νησί να το ερωτεύονται και να μιλούν με τα καλύτερα λόγια γι’ αυτό. Διαβάστε εδώ τι έχουν πει για τη Μυτιλήνη διάσημοι και σημαντικοί άνθρωποι. Ακριβώς γιατί μέσα στην γενικότερη ισοπέδωση του μαζικού τουρισμού και την αφόρητη ομοιομορφία, επιμένει να διατηρεί μια ξεχωριστή "προσωπικότητα" και "αύρα".

H έκρηξη ενός ηφαιστείου πριν από 20 εκατομμύρια χρόνια χώρισε το νησί σε δύο διαφορετικούς "κόσμους", που η εναλλαγή τους αφήνει εκστατικό τον επισκέπτη. Η ανατολική πλευρά είναι κατάφυτη από πευκώνες και ελαιώνες, που κατηφορίζουν μέχρι τη θάλασσα. Στο δυτικό μέρος της Λέσβου (Μυτιλήνης) όμως το τοπίο αλλάζει και θυμίζει κάτι από Κυκλάδες και... "άγρια Δύση". Εδώ βρίσκεται και ένα μοναδικό μνημείο της παγκόσμιας κληρονομιάς, το απολιθωμένο δάσος Σιγρίου και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου.

Μπορείτε να δείτε και τους αναλυτικούς χάρτες της Λέσβου (Μυτιλήνης)

 

Νήσος Λέσβος (ή Μυτιλήνη)

Η Λέσβος αποτελεί τον ιδανικό προορισμό για καλοκαιρινές διακοπές και αναψυχή. Όλο το νησί αποτελεί από 1/1/2010 τον ενιαίο Δήμο Λέσβου που προέκυψε από την συνένωση όλων των προϋπαρχόντων δήμων του νησιού, (Μυτιλήνης, Μανταμάδου, Αγιάσου, Αγίας Παρασκευής, Ερεσού-Αντίσσης, Πολιχνίτου, Πλωμαρίου, Πέτρας, Μήθυμνας, Λουτροπόλεως Θερμής, Καλλονής, Ευεργέτουλα, και Γέρας). Είναι ο μεγαλύτερος σε έκταση Δήμος της χώρας με 1633,83 τ.χλμ και έχει πληθυσμό σύμφωνα με την απογραφή του 2011, 85.450 κάτοικους. Το νησί είναι ορεινό - παρόλο που έχει αρκετές πεδινές εκτάσεις - και ανήκει στο σύμπλεγμα των νησιών του Βορειοανατολικού Αιγαίου, ενώ απέχει ελάχιστα από τις ακτές της Τουρκίας. Στην πρωτεύουσα του νησιού Μυτιλήνη έχει την έδρα της η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου καθώς και το Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Έχει σχήμα πλατανόφυλλου με δυο μεγάλους αβαθείς κόλπους, της Καλλονής και της Γέρας. Τα σπουδαιότερα δε βουνά του είναι ο Λεπέτυμνος, ο Όλυμπος και ο Όρδυμνος.

Σε αντίθεση με πολλά άλλα νησιά που η αστυφιλία "ρήμαξε" τα χωριά τους, η Λέσβος ευτύχησε να διατηρήσει "ακμαία" - παρά τη δημογραφική αιμορραγία - τα περισσότερα κεφαλοχώρια της.

Μια άλλη ευτυχής συγκυρία για το νησί ήταν ότι λόγω της υπανάπτυξης και της πληθυσμιακής του αφαίμαξης τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες γλίτωσε από την επέλαση του μπετόν. Έτσι οι περισσότεροι οικισμοί της διατηρούν το "χρώμα" τους και την αρχιτεκτονική τους φυσιογνωμία και βγαίνουν σαν μέσα από ζωγραφικό πίνακα, καθώς προβάλλουν μέσα από το ασημοσταχτί των ελαιώνων με τις παραδοσιακές κεραμοσκεπές τους και τα λιθόστρωτα δρομάκια τους. Χαρακτηριστικότερη περίπτωση διατήρησης της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς των οικισμών είναι ο γραφικότατος Μόλυβος.

Εντυπωσιακό στοιχείο του νησιού οι πολλές θερμές πηγές του - το ένα τέταρτο των ιαματικών πηγών της χώρας βρίσκεται εδώ - οι υγροβιότοποί του με τα χιλιάδες ενδημικά και αποδημητικά πουλιά και αμφίβια, το μοναδικό μνημείο του Απολιθωμένου Δάσους, τα πασίγνωστα σε όλη τη χώρα μοναστήρια (όπως του Αγίου Ραφαήλ και του Ταξιάρχη στο Μανταμάδο) και προσκυνήματά του, τα λατρευτικά δρώμενα (όπου η χριστιανική πίστη συνυπάρχει με τον παγανισμό), και βέβαια η ζώσα πνευματική του παράδοση διαρκώς παρούσα μέσα από παντοειδείς εκδηλώσεις ακόμα και στα πιο μικρά χωριά.

Μεγάλα πνευματικά αναστήματα της ευρύτερης περιοχής της Αιολίδας στο διάβα των αιώνων ήταν η "Δέκατη Μούσα" Σαπφώ, ο Πιττακός (ένας από τους εφτά σοφούς της αρχαίας Ελλάδας), ο Αλκαίος, ο Τέρπανδρος, ο κιθαρωδός Αρίωνας, ο "πατέρας της βοτανικής" Θεόφραστος, ο Εφταλιώτης, ο Μυριβήλης, ο Βενέζης, ο Κόντογλου, ο Πανσέληνος, ο Κουντουράς, ο Ιακωβίδης, ο Θεόφιλος, ο Ελύτης.

.